Strona główna » Delfin radzi
Delfin radzi
Oczyszczalnie dobiera się głównie do ilości osób i warunków gruntowo-wodnych.
UWAGA !!!
- Nie należy zaniżać pojemności osadników.
- Należy przeprowadzić wizję lokalną na działce i określić rodzaj gruntu (piasek, iły), poziom wód gruntowych, głębokość rury kanalizacyjnej wychodzącej z domu, topografię terenu, lokalizację studni wody pitnej.
- Należy zgłosić zamiar budowy oczyszczalni przed terminem rozpoczęcia robót budowlanych.
|
Montaż I etapu (osadnika gnilnego): Osadnik gnilny powinien być usytuowany w pobliżu budynku i w miejscu nie narażonym na obciążenia takie jak droga przejazdowa itp. Pokrywy osadnika powinny wystawać ponad powierzchnię terenu i być dostępne dla wozu asenizacyjnego podczas okresowej „operacji” wypompowywania osadu. |
|
| Wielkość wykopu jest uzależniona od gabarytów i kształtu osadnika. Ustalamy głębokość posadowienia osadnika, następnie poziomujemy dno wykopu 10 cm warstwą piasku. |
 |
| Na tak przygotowane podłoże ustawiamy osadnik i rozpoczynamy napełnianie go wodą, równocześnie obsypując zbiornik piaskiem (warstwa 10 cm). |
 |
| Obsypkę piaskową utwardzamy wodą, a w przypadku gruntów podmokłych lub konieczności głębszego posadowienia zbiornika (nisko wyprowadzone przyłącze kanalizacji) należy wokół zbiornika wykonać obsybkę cementowo-piaskową (suchy beton). Podłączamy rury wlotowe i wylotowe do osadnika. Należy pamiętać o wciśnięciu rury wylotowej z osadnika do końca do otworu znajdującego się w obudowie kosza filtracyjnego i do studzienki rozdzielczej z drugiej strony. |
 |
| Kierunek przepływu ścieków jest oznaczony strzałkami na każdym osadniku. Po podłączeniu rur i napełnieniu osadnika wodą ustawiamy podwyższenia pokryw nad włazami i przykrywamy pokrywami polietyle-nowymi. |
 |
| Następnie przysypujemy osadniki warstwą piasku i ziemi. Warstwa ziemi nad osadnikiem nie powinna być większa niż 60cm. |
 |
| Po osadniku poprzez studzienkę rozdzielczą ścieki kierowane są do II etapu oczyszczania. Kolejność wykonania II etapu (na przykładzie drenażu rozsączającego): |
|
| Przygotowujemy rowy drenażowe odpowiedniej długości. Przygotowujemy posypkę piaskową - 10 cm (przy gruncie typowo piaszczystym tą warstwę można pominąć). |
 |
| Usypujemy warstwę żwiru - 0,3 - 0,6 m (w przypadku bardzo małej działki żwir zastępujemy pakietami drenażowymi). Na tej warstwie zachodzi oczyszczanie biologiczne. Ustawiamy studzienkę rozdzielczą, następnie układamy rury drenażowe. |
 |
| Całość przykrywany geowłókniną. Na końcach rur drenażowych montujemy kominki wentylacyjne, zasypujemy warstwą ziemi i wyrównujemy teren. |
 |
Procesy fermentacji beztlenowej zachodzące wewnątrz osadnika są źródłem gazów, takich jak: siarkowodór, metan, dwutlenek węgla, które muszą być odprowadzane z przestrzeni powietrznej zawartej między poziomem ścieków, a sklepieniem osadnika. Sprawnie działająca wentylacja osadnika możliwa jest przez zastosowanie:
- wyprowadzenia komina wentylacyjnego na pionie kanalizacyjnym ponad dach budynku, lub
- wybudowanie dodatkowego pionu wentylacyjnego na elewacji zewnętrznej budynku.
Zalecane jest umieszczenie dodatkowo trójnika i by-passu wentylacji wysokiej za osadnikiem. Użytkownicy unikają w ten sposób nieprzyjemnej woni w pomieszczeniach, dającej się odczuć w przypadku korzystania tylko z wentylacji pionu kanalizacyjnego. Przypadki takie mogą mieć miejsce np. podczas długiej nieobecności mieszkańców co powoduje wyparowywanie wody z syfonów domowych urządzeń sanitarnych. Zalecane jest do poprawy wyciągu, zastosowanie wentylatora dynamiczno-wiatrowego Aspiromatic U160 na wylocie wentylacji.